Melekleri, vampirleri Lonca Avcılarını konu alan bu seriyi yıllardır takip ederim. Son 5 6 yıldır ise seri benim için unutulmaya yüz tutmuştu. Asıl kötünün 5 6 kitap önce ölmesi yüzünden sonraki kitaplar hedefsiz ve amaçsız bir şekilde ilerliyordu. Bunun amacı hayranlara bir kapanış sunmaktı elbette ama bunlar başka yolla da yapılabilirdi.
Gelgelelim Archangel’s Eternity‘ye. Bu kitap 450 sayfa uzunluğunda bir kapanış bölümüydü. Hiçbir olay olmadı. Dünyanın bi ucundaki bir okurun aklına takılan her bir soru cevaplandı, okurlar “tatmin” edildi. Ama elbette ben bu okurlar arasında değildim. Elena ve Raphael’in maceralarıyla sevdiğim bu seri çok kötü bitti. Keşke 5 6 kitap önce bitseydi de bu hallere düşmeseydi diyorum. 17 kitap okuduysanız, eliniz mahkum bunu da okuyacaksınız. Ama bugün, bu durumdan, bu halden, bu zihniyetten bu seriyi okur muyum? Sadece ilk 3 kitabı okur, son bozan ayrıntıları alır ve konuyu kapatırdım.
Çoğu okur kitaptan mutlu olsa da ben değilim. İlk 3 kitabı kitaplığımda ve gönlümde taşırım, gerisi unutulsun.










