Duygusal dili hoşuma gitti. Dayımı kaybettiğinde anneannemin attığı pişmanlık ve yas çığlığını hatırladım. Dokunuyor dokunmasına ama işte…
Daha fazlası olabilirdi. Karakterler ve yaşadıkları çok alışılagelmiş. Gezi olayları bir yana ama ölen sevgilinin ardında bıraktığı hediye vs tarzı şeyler bayıyor. Hele o son daha kötü yapmış.

